Kakia Ps
Filed under: (το αλλο) λεξικο γλωσσολογικων ορων | Ετικέτες: αναφορά, γλωσσολαλία
Πριν λίγες μέρες, κάνοντας υψηλού επιπέδου-ακαδημαϊκό θα τολμούσα να πω 
– χιούμορ στη μαμά μου που μιλάει ακατάπαυστα (και συχνά ακατάληπτα!) της είπα ότι το φαινόμενο αυτό στη γλωσσολογία λέγεται “γλωσσολαλία”! Και ενώ σύντομα ξέχασα την παραπάνω κρυάδα, την ξαναθυμήθηκα σήμερα βλέποντας την Ελένη Λουκά μετά από καιρό!
Γλωσσολαλία είναι μία μορφή ακατανόητου λόγου (εξού και το χιουμοράκι!) που χρησιμοποιούν όμως μέλη θρησκευτικών ομάδων. Μοιάζει με γλώσσα, αφού αποτελείται από συλλαβές που συναντάμε σε φυσικές γλώσσες, ωστόσο στερείται συμβατικής αναφοράς. Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει αντιστοιχία του γλωσσικού σημείου με τον εξωτερικό κόσμο. Ως προς τη δομή, η γλωσσολαλία είναι πολύ απλή και περιλαμβάνει πολλές επαναλήψεις.
Όσοι έχουν “γλωσσολαλήσει” (!) θεωρούν ότι μίλησαν μια πραγματική αλλά άγνωστη στους υπόλοιπους γλώσσα. Ο δε χριστιανισμός την αναγνωρίζει σαν μια πνευματική κατάσταση κατά την οποία ο πιστός βρίσκεται σε έντονη θρησκευτική διέγερση. Οι γλωσσολόγοι, από την άλλη, τη θεωρούν απλά ένα φαινόμενο που έχει ως μοναδική λειτουργία να δείξει (όσο είναι αυτό δυνατόν, αφού πρόκειται για αλαμπουρνέζικα) τις πεποιθήσεις του ομιλητή ή της ομιλήτριας. Η ψυχιατρική πάντως μιλά για σύμπτωμα νευρολογικής διαταραχής.
Όσο για τα “ακαδημαϊκού” τύπου αστειάκια, πιστέψτε με δεν είναι οι φιλόλογοι ή οι γλωσσολόγοι οι χειρότεροι… Κάντε παρέα με ιστορικούς τέχνης και θα με θυμηθείτε!
1 σχόλιο μέχρι στιγμής
Γράψτε ένα σχόλιο
I don’t want pap! I don’t want pap! 666
Comment από serenitsa Ιουνίου 2, 2011 @ 23:43Respect!