Kakia Ps
Όλοι όσοι έχουν χαζέψει έστω και την πρώτη σελίδα του blog μου ξέρουν ότι έχω ένα ad-free blog (το λέει και η κουκουβάγια αριστερά)! Επίσης όλοι όσοι έχουν διαβάσει έστω και το τελευταίο μου post γνωρίζουν ότι διανύω μία περίοδο που δεν μου’ρχεται να γράψω τίποτα (στο blog· γιατί σε σπουδές και δουλειά έχω βαρεθεί να γράφω!) 
Και πάλι λοιπόν η βοήθεια για το σημερινό post ήρθε από μακριά, αυτή τη φορά από μία συνάδερφο που αξίζει κανείς να την ακούσει!
Η Άννα με ειδοποίησε ότι στις 23/04/2012 θα ξεκινήσει ως εισηγήτρια ένα σεμινάριο στην Αθήνα με διοργανωτή το DEREE (Εδώ κολλάει το ότι είμαι ad-free! Διευκρινίζω ότι δεν με πλήρωσε το κολέγιο γι’αυτή την ανάρτηση!) με θέμα “ΟΙ ΓΛΩΣΣΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ: Καταγωγή, Ομοιότητες, Εξέλιξη”. Το σεμινάριο θα διαρκέσει μέχρι 25/06/2012 και η τιμή είναι 220€. Πρόκειται για ένα σεμινάριο που δεν αφορά μόνο τους γλωσσολόγους, αλλά και όσους ενδιαφέρονται για τη γλώσσα (κάποιους σαν κι εσένα που με διαβάζεις δηλαδή 
).
Για περισσότερες πληροφορίες πάτησε στο ακόλουθο link με την περιγραφή του σεμιναρίου: http://www.semifind.gr/default.asp?pid=1239&langid=53&mdl=seminars&semid=5354.
Αυτάάά….
Τα λέμε σύντομα με νέο post σχετικό με κάποιες διαπιστώσεις που έκανα “παλεύοντας” με το γλωσσικό σεξισμό στη διπλωματική μου!
Το καλοκαίρι είναι ό,τι πρέπει για βιβλιοφαγία… Πάνω στην πετσετούλα, δίπλα στο κύμα, με ένα καπέλο να μην πάθουμε ηλίαση, όχι μόνο περνάμε ευχάριστα την ώρα μας αλλά μαυρίζουμε κιόλας χωρίς να χρειαστεί να παραδεχτούμε ότι είμαστε από εκείνους ή εκείνες που το επιδιώκουν! Αυτοί είναι τόσο ψώνια άλλωστε!
Κι επειδή δεν έχω συναντήσει ποτέ άνθρωπο που να μην έχει προβληματιστεί για κάτι σχετικά με τη γλώσσα, έχω να προτείνω τρία βιβλία που απευθύνονται σε αναγνώστες χωρίς ειδική εκπαίδευση (αν κι εσείς είστε τζιμάνια πια!)
Πρώτο και καλύτερο το “Εισαγωγή στη Γλωσσολογία” του John Lyons από τις εκδόσεις Πατάκη. Πρόκειται για ένα βιβλίο που προοριζόταν αρχικά για πρωτοετείς φοιτητές του πανεπιστημίου του Σάσσεξ, επομένως η ανάγνωσή του δεν προϋποθέτει προηγούμενη γνώση της επιστήμης. Όταν το διάβασα είχα την αίσθηση ότι κάποιος μου εξηγεί με απλά λόγια και παραδείγματα το γλωσσικό φαινόμενο.
“Το γλωσσικό ένστικτο” του Steven Pinker από τις εκδόσεις Κάτοπτρο είναι το πιο πιασάρικο από τα τρία που σας προτείνω. Στις 500 παρά κάτι σελίδες του μας εξηγεί γιατί πιστεύει ότι η γλώσσα είναι ένστικτο. Στο τέλος πάντως είτε διαφωνήσεις είτε συμφωνήσεις μαζί του, του βγάζεις το καπέλο για τον έξυπνο τρόπο γραφής.
Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει και το “Ιστορία της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας” του Α.-Φ. Χριστίδη του Ινστιτούτου Νεοελληνικών Σπουδών. Αν κι ο τίτλος ακούγεται “βαρύς” πρόκειται για ένα πολύ ευχάριστο βιβλίο, γραμμένο με απλά λόγια, παραδείγματα, δείγματα κειμένων και εικονογράφηση, το οποίο καλύπτει όλο το φάσμα της ελληνικής γλώσσας από τα προϊστορικά χρόνια ως σήμερα. Βιβλίο που βάζει στη θέση τους τους υστερικούς πατριώτες-υπερασπιστές της γλώσσας.
Filed under: plus | Ετικέτες: έδρες ελληνικής γλώσσας και ελληνικών σπουδών, εθνικό συμβούλιο γλώσσας, ελληνική γλώσσα και γλωσσική αγωγή
Αυτές τις μέρες ανάμεσα στις ειδήσεις για τις απεργίες, το γκολ-οφσάιντ της Αργεντινής και τα νέα καμώματα της Τζούλιας, ανακοινώθηκε από τη Διαμαντοπούλου η σύσταση Εθνικού Συμβουλίου Γλώσσας και δεν πήραμε χαμπάρι! Πρόκειται για μια νέα θεσμική δομή που θα προωθεί και θα στηρίζει την ελληνική γλώσσα παγκοσμίως. Δεδομένου ότι βρίσκεται ακόμα στα σκαριά, ο σχεδιασμός της θα βασιστεί στα συμπεράσματα της κλειστής Συνάντησης Εργασίας Ελλήνων και Ξένων Ειδικών με θέμα “Ελληνική Γλώσσα και Γλωσσική Αγωγή” που πραγματοποιείται αυτές τις μέρες στη Θεσσαλονίκη.
Μερικά από τα θέματα της συνάντησης είναι η διδασκαλία της Ελληνικής ως μητρικής, η διδασκαλία της στους ομογενείς, η διδασκαλία της ως δεύτερης σε αλλοδαπούς μαθητές στην Ελλάδα, ελληνική γλώσσα και ΜΜΕ κτλ. Στη συνάντηση εργασίας συμμετέχουν 65 Έλληνες και ξένοι εδικοί, τα πορίσματα των οποίων θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό τη “γλωσσική στρατηγική” της χώρας.
Το σχέδιο του Συμβουλίου στην Ελλάδα είναι να προωθήσει την ελληνική από το δημοτικό μέχρι το πανεπιστήμιο. Ένας από τους τρόπους επίτευξης του στόχου αυτού είναι ότι σχεδιάζει να αυξήσει τις ώρες διδασκαλίας της λογοτεχνίας και της γλώσσας από την Α’ κιόλας δημοτικού (πρόγραμμα που αρχικά θα εφαρμοστεί πιλοτικά σε 700 σχολεία). Επίσης πρόκειται να δώσει έμφαση στην εκμάθησή της ελληνικής από παλιννοστούντες και μετανάστες. Για το εξωτερικό το σχέδιο προβλέπει την οργανωμένη προώθηση της ελληνομάθειας όχι μόνο στους απόδημους αλλά και σε όσους ενδιαφέρονται να μάθουν ελληνικά σαν ξένη γλώσσα. Μία από τις κινήσεις του Συμβουλίου που θα στηρίξει την ελληνομάθεια είναι η υπαγωγή σε αυτό όλων των Εδρών Ελληνικής Γλώσσας και Ελληνικών Σπουδών του εξωτερικού. Τα Κέντρα αυτά θα συνεργάζονται, θα υποστηρίζονται και θα ανανεώνονται.
Κι όπως συνηθίζεται να λέγεται σε τέτοιες περιπτώσεις: “Α να δούμε”! 
Μετά τις πετυχημένες ομολογουμένως διαφημίσεις του 11888 με τον αριθμολόγο, μου έγινε μια επίσης πετυχημένη ερώτηση:” Υπάρχει καμιά σχέση με τη μαθηματική γλωσσολογία για την οποία μίλησες σε παλιότερο post;”… Η απάντησή μου ήταν άμεση! “Και βέβαια όχι!”, είπα μιας και πάντοτε πίστευα ότι θέματα που απασχολούν το Λιακόπουλο και την παρέα του, δεν μπορεί να έχουν καμία σχέση με οποιαδήποτε επιστήμη. Καλού κακού πάντως-το ομολογώ-γυρνώντας σπίτι το έψαξα λιγάκι!
Κάθε λέξη, υποστηρίζουν οι αριθμολόγοι, έχει ένα και μόνο άθροισμα, το οποίο προκύπτει από την πρόσθεση της αριθμητικής τιμής κάθε γράμματος. Στα ελληνικά οι τιμές των γραμμάτων είναι: α=1, β=2, γ=3, δ=4, ε=5, ζ=7, η=8, θ=9, ι=10, κ=20, λ=30, μ=40, ν=50, ξ=60, ο=70, π=80, ρ=100, σ=200, τ=300, υ=400, φ=500, χ=600, ψ=700, ω=800. Η ισοψηφία λοιπόν μεταξύ δύο λέξεων είναι πολύ σπάνια κι οι αριθμολόγοι δεν τη θεωρούν σε καμιά περίπτωση σύμπτωση. Υποστηρίζουν δηλαδή ότι λέξεις όπως “φύσις” και “άνθρωπος” που βγάζουν το ίδιο άθροισμα (1310) συνδέονται μεταξύ τους με κάποια μυστικιστική “εσωτερική” σχέση…
Η αριθμολογία ήταν διαδεδομένη την εποχή του Πυθαγόρα, αλλά στις μέρες μας χαρακτηρίζεται από τους επιστήμονες ως ψευδο-μαθηματικά κι επομένως δεν έχει καμία σχέση και με τη μαθηματική γλωσσολογία. Για να γίνει κατανοητό, όπως ακριβώς έχουμε αστρονομία κι αστρολογία, χημεία και αλχημεία, έτσι έχουμε και μαθηματικά κι αριθμολογία!
Filed under: plus | Ετικέτες: Αχιλλέας Τζάρτζανος, Τζαρτζάνεια, έλληνες γλωσσολόγοι
Ανατρέχοντας κανείς σε παλιότερες αναρτήσεις μου διαπιστώνει ότι δεν αναφέρομαι και πολύ συχνά σε Έλληνες γλωσσολόγους. Κακώς έχω γράψει μόνο κάτι ψιλά για τον Μπαμπινιώτη, το Χριστίδη, τον Παπαναστασίου -κάποια στιγμή πρέπει να γίνω πιο αναλυτική!-.Θεωρώ τεράστια παράλειψή μου πάντως που δεν έχω αναφερθεί ποτέ στον Αχιλλέα Τζάρτζανο. Γι’αυτό επανορθώνω αμέσως!
Γεννήθηκε στον Τύρναβο το 1873 και πέθανε το 1946. Υπήρξε διδάκτωρ φιλολογίας, Ελληνοδάσκαλος, Σχολάρχης, καθηγητής Γυμνασίου και Διδασκαλείου, Γενικός Επιθεωρητής Σχολείων, Εκπαιδευτικός Σύμβουλος, συγγραφέας διαφόρων επιστημονικών πραγματειών, γλωσσικών, λαογραφικών και διδακτικών βιβλίων-σημαντικότερο από τα οποία η “Νεοελληνική σύνταξις” (1928)-. Γι’αυτά τα τελευταία ο Τζάρτζανος είναι φυσικά γνωστός σε όσους ασχολούνται με τη φιλολογία. Τον γνωρίζουν βέβαια (κι ας μη το συνειδητοποιούν ακόμη) όσοι πέρασαν από τη θεωρητική κατεύθυνση ή τέλος πάντων όσοι διδάχτηκαν εκείνο το μικρό πράσινο βιβλιαράκι της λατινικής γραμματικής του ΟΕΔΒ! Δικό του πόνημα κι αυτό.
Κάθε δυο χρόνια προς τιμήν του γίνεται στη γενέτειρά του ένα συνέδριο γλωσσικού ενδιαφέροντος, τα “Τζαρτζάνεια”, που συνδιοργανώνουν ο Δήμος Τυρνάβου, η νομαρχία Λάρισας, ο Σύνδεσμος φιλολόγων Λάρισας και το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Το θέμα του φετινού 3ου συνεδρίου είναι “Ελληνική γλώσσα και νέες τεχνολογίες” . Οι εγγραφές πραγματοποιούνται την Παρασκευή 7 Μαϊου στις 18.00 στο Δημοτικό θέατρο Τυρνάβου (Μαξίμ). Και το καλύτερο…είναι δωρεάν! Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως υπολείπεται κάπου σε σχέση με τα άλλα συνέδρια τα οποία ακριβοπληρώνεις. Το αντίθετο! Τα δύο προηγούμενα “Τζαρτζάνεια” μου άφησαν τις καλύτερες εντυπώσεις!
Για να πάρετε μια γεύση, δείτε το πρόγραμμα!
update (ή αλλιώς “σχολιάκι μετά το πέρας του συνεδρίου”): Ακριβοθώρητοι έλληνες γλωσσολόγοι όλων των Πανεπιστημίων, εδώ γίνεται κάτι καλό… μπορούν να σας το επιβεβαιώσουν εκείνοι οι συνάδελφοι σας που παίρνουν κάθε φορά μέρος.
Filed under: plus | Ετικέτες: 31η Συνάντηση του τομέα Γλωσσολογίας Α.Π.Θ., Διδασκαλία και εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας
Μετά από τόσο καιρό που γράφω γλωσσολογικά θέματα, νομίζω πως όλοι όσοι παρακολουθούν με κάποια συνέπεια το blog, έχουν κατά κάποιον τρόπο εκπαιδευτεί ως ένα βαθμό! Σε όλους εσάς λοιπόν προτείνω να επισκεφτείτε τη Θεσσαλονίκη το ερχόμενο παρασκευοσαββατοκύριακο για να παρακολουθήσετε την 31η Συνάντηση του τομέα Γλωσσολογίας του ΑΠΘ. Κι αυτό γιατί εκεί θα τα ακούσετε κάπως πιο επιστημονικά!! 
Το φετινό θέμα του συνεδρίου είναι “Διδασκαλία και εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας” (παιχνιδάκι για σας μετά από τόσα σχετικά posts!) … Έχω παραστεί σε παλιότερες συναντήσεις του τομέα και σας εγγυώμαι ότι είναι αρκετά ενδιαφέρουσες. Βέβαια το πρόβλημα είναι-όπως στα περισσότερα συνέδρια νομίζω-τα 80 ευρουλάκια που κοστίζει η εγγραφή (35 για τους φοιτητές). Αν τα λεφτά πάντως δεν είναι για σας θέμα, οι εγγραφές πραγματοποιούνται την Παρασκευή 16/4 στη Φιλοσοφική, 13.30! Το πρόγραμμα του συνεδρίου μπορείτε να το βρείτε εδώ: κλικ!
Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να απευθυνθείτε στη Γραμματεία του Τομέα Γλωσσολογίας. Ως φοιτήτρια δεν έχω και τις καλύτερες αναμνήσεις…ωστόσο κάντε μια προσπάθεια, γιατί εσάς ίσως σας εξυπηρετήσουν. Στο κάτω κάτω δεν είστε προπτυχιακοί τους!!
Filed under: plus | Ετικέτες: Bloomfield, Ferdinand de Saussure, Firth, Franz Bopp, George Lakoff, noam chomsky, Roman Jakobson
“Κάποιος γιορτάζει που να ξέρω/που να θυμάμαι τι να πω/κάποιος γιορτάζει μα το βρήκα/είμαι εγώώώώ”! Σήμερα γίνομαι 25 χρονών και όπως κάθε αγχωτικός που σέβεται τον εαυτό του, κάνω ένα απολογισμό. Με βασανίζουν διάφορα ερωτήματα, περίπου τέτοια όπως του Γιάννη στους Απαράδεκτους! Αυτό που μου έχει καρφωθεί κυρίως από χτες, είναι το ερώτημα “τι έχω πετύχει στη ζωή μου;”
Έτσι (μάλλον για να αγχωθώ περισσότερο! ) έκανα μια μίνι έρευνα πάνω στους αγαπημένους linguists για να δω σε τι φάση βρίσκονταν αυτοί όταν ήταν πάνω κάτω στην ηλικία μου:
Ο Ferdinand de Saussure στην ηλικία των 21 κι ενώ σπούδαζε στο Βερολίνο έγραψε το μοναδικό του ολοκληρωμένο έργο- τη διπλωματική του!- “Mémoire sur le système primitif des voyelles dans les langues indo-européennes”. Στο έργο αυτό εισάγει για πρώτη φορά την έννοια της γλώσσας ως σύστημα και διατυπώνει το θεωρητικό αίτημα για “συντελεστή ηχηρότητας” του ινδοευρωπαϊκού *a, κάτι που αργότερα επιβεβαιώθηκε με την αποκρυπτογράφηση της Χετιτικής.
Ο Noam Chomsky στα εικοσικάτι του άρχισε να αναπτύσσει την θεωρία της γενετικής γραμματικής, εκείνης δηλαδή της προσέγγισης για τη μελέτη της σύνταξης που τον έκανε διάσημο.
Ο Franz Bopp όταν ήταν 20-25 μελετούσε τα σανσκριτικά κι έγραψε την εργασία “Über das Conjugationssystem der Sanskritsprache in Vergleichung mit jenem der griechischen, lateinischen, persischen und germanischen Sprache (On the Conjugation System of Sanskrit in comparison with that of Greek, Latin, Persian and Germanic).
Ο Bloomfield σ’αυτή την ηλικία ήταν καθηγητής Γερμανικών στο University of Cincinnati ενώ ο J. R. Firth καθηγητής Αγγλικών στο University of the Punjab. O Roman Jakobson μαζί με άλλους ίδρυσαν τη γλωσσολογική σχολή της Πράγας ενώ ο γνωσιακός γλωσσολόγος George Lakoff άρχισε από τα 20φεύγα του να δουλεύει ως καθηγητής γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο της California.
Filed under: plus | Ετικέτες: Κριαράς, Κινέζικα...τα Αρχαία για τους μαθητές, Λίνα Κεχαγιά, Νίκος Αναστασάτος, αρχαία ελληνικά, κατάργηση αρχαίων ελληνικών, νέα ελληνικά
Η Πύλη για την Ελληνική γλώσσα με οδήγησε μέσα από ένα μικρό “αινιγματικό” κειμενάκι στη σελίδα της εφημερίδας Απογευματινή και στο άρθρο με τίτλο “Κινέζικα… τα Αρχαία Ελληνικά για τους μαθητές”.
Κι επειδή ξέρω ότι οι περισσότεροι βαριέστε να το διαβάσετε όλο, σας συνοψίζω το νόημα. Ο γυμνασιάρχης του 9ου Καλλιθέας δρ. Νίκος Αναστασάτος και η εκπαιδευτικός Λίνα Κεχαγιά έκαναν έρευνα για να αποκαλύψουν ποια μαθήματα συμπαθούν περισσότερο οι μαθητές και πως τα αξιολογούν ως προς το βαθμό δυσκολίας. Αν και το μάθημα της Φυσικής είναι το πιο “αχώνευτο” και πιο δύσκολο για τους μαθητές, η Λία Νικητάκη επιλέγει να βάλει στον τίτλο τα Αρχαία Ελληνικά που έρχονται δεύτερα. Μπορεί η ίδια στο άρθρο της να μη διατυπώνει κάποια κρίση σχετικά με το θέμα και να παρουσιάζει απλά τα πορίσματα της έρευνας, ωστόσο αυτή η επιλογή στον τίτλο δείχνει έμμεσα τη θέση της κι αυτό που θέλει να “περάσει” στους αναγνώστες. Τα ελληνόπουλα δεν τα καταφέρνουν στα αρχαία και τα αντιπαθούν (που για τον περισσότερο κόσμο σημαίνει ότι δεν τα καταφέρνουν κι αντιπαθούν την ίδια τη γλώσσα τους)! Είναι πιο πιασάρικο άλλωστε από το να έγραφε (όπως και θα έπρεπε σύμφωνα με το αποτέλεσμα της έρευνας) “Τα ελληνόπουλα δυσκολεύονται κι απεχθάνονται τη Φυσική”.
Η γλώσσα των σύγχρονων ελλήνων όμως δεν πρέπει να ταυτίζεται με την αρχαία ελληνική. Είναι δύο διαφορετικά γλωσσικά συστήματα. Επομένως το να αντιπαθούν οι μαθητές τα αρχαία δεν σημαίνει ότι αντιπαθούν τη γλώσσα τους, αλλά μια νεκρή, “ξένη” σ’αυτούς γλώσσα. Αντιθέτως η έκθεση και τα νεοελληνικά κείμενα είναι από τα πιο συμπαθή και πιο εύκολα στην κατανόηση, όπως προκύπτει από την έρευνα.
Αν και δεν υπάρχει κάποια θεωρητική βάση σ’αυτό που θα πω, ούτε η εμπειρία μου σαν καθηγήτρια είναι μεγάλη για να μου επιτρέπει τέτοιες κρίσεις, θα συμφωνήσω με τον Κριαρά* (και τόσους άλλους) ότι πρέπει να καταργηθούν τα Αρχαία από το Γυμνάσιο. Όπως είπε στον Γ.Παπανδρέου “Η ταυτόχρονη διδασκαλία Νέων και Αρχαίων Ελληνικών στην πράξη προκαλεί σύγχυση, με αποτέλεσμα οι περισσότεροι μαθητές να είναι γλωσσικά ακατάρτιστοι”. Εγώ θα τολμήσω να το προχωρήσω και να πω “μερική” κατάργηση των αρχαίων και στο Λύκειο. Γιατί να μη τα διδάσκονται μόνο οι μαθητές της θεωρητικής κατεύθυνσης στη Β’ και Γ’ όπως γίνεται με τα λατινικά;
*”Το μίσος” γαλλική ταινία του Mathieu Kassovitz (1995). Δείτε το!
Για όσους δεν γνωρίζουν, ο Κριαράς είναι ομότιμος καθηγητής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ετών 104 παρακαλώ!
Νομίζω έφτασε η στιγμή να σας παρουσιάσω μία ακόμα ταινία γλωσσολογικού ενδιαφέροντος. Μετά το κατά τη γνώμη μου ανούσιο“Fuck”, σειρά έχει το ντοκιμαντέρ “The Linguists”, το οποίο είναι πράγματι a very foreign language film!
Δύο γλωσσολόγοι, ο David Harrison κι ο Greg Anderson, ταξιδεύουν στη Σιβηρία, τις Άνδεις, την Ινδία και την Αριζόνα για να καταγράψουν κάποιες από τις γλώσσες που τείνουν προς εξαφάνιση (ναι υπάρχουν τέτοιες…και μάλιστα περίπου 7000!). Μετά μάλιστα από την απομαγνητοφώνηση του υλικού και την έρευνα που έκαναν, κατέληξαν και σε ενδιαφέροντα συμπεράσματα σχετικά με τους λόγους που οδηγούν μια γλώσσα στην εξαφάνιση.
Σκηνοθέτες του ντοκιμαντέρ οι Kramer, Miller και Newberger, οι οποίοι μαζί με τους υπόλοιπους συντελεστές δούλεψαν τρία χρόνια να ολοκληρώσουν το φιλμ. Οι διακόσιες καταγεγραμμένες ώρες από τις οποίες προέκυψε η 64λεπτη ταινία, αποτέλεσαν σημαντικό υλικό στην έρευνα των Living Tongues Institute for Endangered Languages και Swarthmore College, από τα οποία προέρχονται οι δύο γλωσσολόγοι. Οk…μπορεί είναι πιο πληκτικοί -και σίγουρα λιγότερο εφετζίδικοι- από τον “αρχαιολόγο” Indiana Jones, αλλά τουλάχιστον είναι πραγματικοί επιστήμονες…!
Σήμερα η μέρα κρύβει μέσα της μια αντίφαση! Ενώ είναι ιδιαίτερη, μιας και πρόκειται για την τελευταία μέρα του χρόνου, είναι συγχρόνως και κάπως…ρουτινιάρικη! Κάθε χρόνο τα ίδια πρόσωπα, στο ίδιο μέρος, τα ίδια φαγητά, οι ίδιες ευχές…
Οι ίδιες ευχές;!!!Όχι πια!!! Εντυπωσιάστε φέτος τους φίλους και συγγενείς με το επίπεδο και τη μόρφωση σας! (Για σας δουλεύω αγαπητοί μου αναγνώστες!)
Πείτε “Καλή χρονιά!” στα κινέζικα “Sun nien fai lok”, στα ιαπωνικά “Akemashite Omedetou Gozaimasu”, στα ρώσικα “S Novym Godom”, στα τούρκικα “Yeni Yiliniz Kutlu Olsun”, στα σουηδικά “Gott Nytt År”, στα νορβηγικά “Godt Nyttår”, στα φιλιππινέζικα “manigong bagong taon!” και στη γλώσσα zulu “Sinifesela uKhisimusi oMuhle noNyaka oMusha oNempumelelo”. Αυτό το τελευταίο είναι βέβαια “Καλά Χριστούγεννα και Ευτυχισμένο το νέο έτος” και δεν ήξερα που να το κόψω! Αν επιλέξετε πάντως αυτή την ευχή, πολλοί θα το ακούσουν-λίγοι θα το καταλάβουν!
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!
