i love linguistics!


I’ll execute every motherfucking last one of ya!*
Οκτώβριος 9, 2009, 06:16
Filed under: plus | Ετικέτες: ,

Σήμερα θα μου επιτρέψει η αγαπητή serenitsa να δανειστώ κάτι από τη δική της θεματολογία και να μιλήσω για σινεμά. Όχι βέβαια για οποιαδήποτε ταινία, αλλά για μία γλωσσολογικού ενδιαφέροντος! Πριν από αυτό, να σημειώσω πως αφορμή γι’ αυτό μου το post δεν αποτέλεσε η ταινία που θα παρουσιάσω παρακάτω, αλλά μια συζήτηση που είχα πρόσφατα σχετικά με τη συχνή χρήση της λέξης fuck στις ταινίες του Tarantino. Ψάχνοντας στο google διαπίστωσα ότι μόνο στο «Pulp fiction» η λέξη χρησιμοποιείται πάνω από 250 φορές!

fuck

Η ταινία Fuck (ή λόγω της αμερικανικής λογοκρισίας F★ck: A F★ckumentary) είναι ένα ντοκιμαντέρ του Steve Anderson που προβλήθηκε στους κινηματογράφους το 2005. Πραγματέυεται τη λέξη fuck από γλωσσολογική, ιστορική,πολιτική, κοινωνική, καλλιτεχνική και προσωπική σκοπιά. Στη διάρκεια του φιλμ «παρελαύνουν» 824 διαφορετικές χρήσεις της λέξης. Όπως εύστοχα σημειώνει κάποιος κριτικός, η λέξη εμφανίζεται 8.7 φορές το λεπτό. Στην ταινία ακούγονται σχόλια γλωσσολόγων, καλλιτεχνών, συγγραφέων, πολιτικών αλλά και πορνοστάρ! Ενδιαφέρον παρουσιάζουν κάποιες σκηνές με animations που δημιούργησε ο Bill Plympton άλλα και κάποια αστεία βίντεο με διάσημα πρόσωπα που άθελά τους χρησιμοποίησαν δημοσίως τη λέξη.

Όσο «πιασάρικο» κι αν είναι το θέμα της ταινίας, τη βρίσκω κάπως «αδύναμη»! Αν και οι αμερικανοί στην καθημερινότητά τους έχουν τη λέξη fuck κάτω από τη γλώσσα, παραμένει ταμπού γι’ αυτούς. Η προσπάθεια της ταινίας να την «απενοχοποιήσει» δεν μου φαίνεται αρκετή. Μοιάζει να μην αγγίζει το θέμα με τη «γενναιότητα» που θα μπορούσε και θα έπρεπε. Αν λοιπόν σας άνοιξα την όρεξη για dvd στο σπίτι, προτιμήστε το «Pulp fiction»! (Ωστόσο αν καίγεστε να δείτε το ¨Fuck¨, υπάρχει στα ελληνικά dvd clubs -και στο internet! 😛 )

* Διάσημη ατάκα της Honey Bunny στη σκηνή της ληστείας στο εστιατόριο (Pulp fiction,1994) Αμέσως μετά τη φράση της «πέφτει» το «Μisirlou»

Advertisements

2 Σχόλια so far
Σχολιάστε

Θα μου επιτρέψεις να σχολιάσω μία αντίστοιχη ελληνική ταινία. Του Οικονομίδη το 2007 το «Η ψυχή στο στόμα».Να καταλάβω ότι διαπραγματεύεται την κατάντια της κοινωνίας μας, αλλά το να ακούω 25 φορες το λεπτό τη λέξη μαλ**ας (ευγενέστατη όπως πάντα)δεν το καταλαβαίνω. Δε θα συνιστούσα να τη δείτε,αν και είναι διασκεδαστική. Ωστόσο μπορείτε να βρείτε αποσπάσματα στο ίντερνετ!

Σχόλιο από serenitsa

Poli kalo to videaki.
An kai fenete gelio ta eksigei arketa sosta ta pragmata.

Σχόλιο από Petros




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: