i love linguistics!


the F* word
Δεκέμβριος 5, 2009, 17:01
Filed under: ιστορικη γλωσσολογια | Ετικέτες:

Στα αρχαία ελληνικά υπήρχε ένας ήχος -κι ένα σύμβολο του ήχου αυτού- που δεν υπάρχει πια στα νέα. Aναφέρομαι βέβαια στο δίγαμμα, το έκτο γράμμα του αρχαίου ελληνικού αλφαβήτου. Όπως μαρτυρά το ίδιο το όνομά του, αυτό δεν είναι ένα απλό γάμμα…είναι δίγαμμα! Επομένως, ως προς το σύμβολο, μιλάμε για ένα διπλό κεφαλαίο γάμμα (F).

Ως προς τον ήχο, μπορούμε να πούμε ότι θύμιζε το αγγλικό [w] (πατήστε εδώ και μετά πάνω στο σύμβολο w). Όπως μάλλον παρατηρείτε, φωνητικά ο ήχος είναι ασθενής και παραπέμπει στον ήχο του δικού μας σημερινού β. Το γεγονός ότι ήδη από την αρχή ήταν ασθενής ήχος εξηγεί και τη σταδιακή αποβολή του από τα ελληνικά. Μοναδική εξαίρεση η λέξη βάνε (=αρνί) της τσακώνικης διαλέκτου που διατηρεί κατά κάποιον τρόπο ακόμα και στις μέρες μας τον ήχο του δίγαμμα [vanε].

Οι αρχαίες ελληνικές λέξεις που παίρνουν δασεία, είναι εκείνες που είχαν σε πιο πρώιμο στάδιο ένα F στην αρχή τους, π.χ. το ρήμα ορώ (=βλέπω) που γράφεται με δασεία, υπήρξε κάποτε Fορώ. Σε άλλες λέξεις – κυρίως σε διαλεκτικούς τους τύπους- το δίγαμμα αποδόθηκε με τα ου, υ, β, φ και σε άλλες χάθηκε τελείως.

Ο Όμηρος, απ’ ότι φαίνεται, πρόφερε κανονικά το F όταν απήγγειλε τα έπη του.  Όταν όμως τα έπη αυτά καταγράφηκαν, χρησιμοποιήθηκε το αλφάβητο με τα 24 γράμματα (το F είχε δηλαδή αποβληθεί). Έτσι λοιπόν εξηγούνται και οι ανωμαλίες στο μέτρο* των ομηρικών επών.

*Το μέτρο είναι ο ρυθμός κάθε στίχου. Όπως αντιλαμβάνεστε η απουσία ενός γράμματος, στην προκειμένη το F, επηρέασε αυτό τον σταθερό ρυθμό. Στον Όμηρο το μέτρο είναι δακτυλικό εξάμετρο.

Advertisements

2 Σχόλια so far
Σχολιάστε

θα επιθυμουσαμε την επιστημονικη σας αποψη για τη χρηση της λεξης ΄΄αφου΄΄ στο τελος μιας προτασης ολο και πιο συχνα. ισως να αφιερωνατε ενα απο τα επομενα posts στο φλεγον αυτο ζητημα που μας απασχολει στο τηλεφωνικο μας κεντρο (καβθ). ευχαριστουμε προκαταβολικα και παλι συγχαρητηρια για το μπλογκ σας!

Σχόλιο από γιαννης

Ο πληθυντικός μου άρεσε! 😀 Λοιπόν, είναι ιδιωματισμός (τον «διεκδικούν» οι βορειοελλαδίτες, οι πόντιοι κι οι κύπριοι)και πρόκειται για αντιστροφή σύνταξης. Το αφού παραμένει αιτιολογικός σύνδεσμος είτε στην αρχή είτε στο τέλος της φράσης! Το γεγονός ότι χρησιμοποιείται όλο και πιο συχνά (στα μέρη σας βέβαια!) οδήγησε και το λεξικό του Ιδρύματος Τριανταφυλλίδη να συμπεριλάβει και το «φαινόμενο» αυτό στο λήμμα «αφού».
Που τα ξέρω όλα αυτά;! Είμαι ΠΑΟΚ αφού!!! 🙂

Σχόλιο από Kakia Ps




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: