i love linguistics!


Pimp Sin Boy’s ride!

hsoferinaΤις τελευταίες εβδομάδες όλη σχεδόν η Ελλάδα έχει δει στο youtube το κλιπ του τραπ τραγουδιού «Μαμά» (16.500.000 views την ώρα που μιλάμε!). Τα μεν πιτσιρίκια -κυρίως μαθητ@ς Γυμνασίου, αλλά και κάποι@ Λυκείου- στ’ αλήθεια διασκεδάζουν χορεύοντας και τραγουδώντας το, οι δε 20+ αρχικά το παρακολουθούν με ένα ερωτηματικό ζωγραφισμένο στα μούτρα («Τι ακούει αυτή η νεολαία;»), έπειτα με τη βοήθεια των υποτίτλων γελούν (ή θυμώνουν) με τον στίχο. Όπως και να’χει, όμως, στο τέλος καταλήγουν να έχουν το ρεφρέν του καρφωμένο στο μυαλό!

Αναφέρθηκα στην αναγκαιότητα των υποτίτλων, όχι γιατί το τραγούδι είναι ξενόγλωσσο, αλλά γιατί οι παραλλαγμένες από το autotune φωνές, μαζί με την μπρονξ-αθηνέζικη προφορά και τις slang επιλογές των στιχουργών έχουν δυσκολέψει τ@ς ακροατ@ς που, για να εκτιμήσουν την ποιοτική τραπ, θέλουν τον στίχο να τον καταλαβαίνουν! Πάμε να το αποκρυπτογραφήσουμε:

Αρχικά ο τίτλος «Μαμά», δεν αναφέρεται στον γονέα 1 ή 2 (!), αλλά στο αυτοκίνητο που είναι απείραχτο, όπως το αγοράζουμε από την κατασκευάστρια εταιρεία. Ο Sin Boy οδηγεί το αυτοκίνητό του, παίρνει επιτυχώς τη στροφή με 200 χιλιόμετρα και οι φίλ@ του τον ρωτούν αν είναι από τη μάνα του έτσι αμαξάρα ή είναι αν το έχει πειράξει (/φτιάξει/κωλοφτιάξει)! Εκείνος αποκρίνεται (δώστε το κατάλληλο χρώμα στη φωνή σας) «Όχι δεν είναι μαμάάάά!». Αξίζει να σημειωθεί πως μόνο μία χρήση του «μαμά» αναφέρεται στη μάνα του Sin Boy και είναι ο στίχος-νουθεσία: «Πουτάνα δεν παίρνω εγώ σοβαρά / έτσι μου είπε η μαμά».

Στο πρώτο κουπλέ, τον τύπο που τραγουδάει θέλουν να τον «δέσουνε οι τσέοι», δηλαδής να τον συλλάβουν οι μπα-τσέοι, επειδή βγάζει «φράγκια» και επειδή η δράση του είναι κομματάκι παράνομη («όλα είναι μαύρα», «οι βαλίτσες γεμάτο ως πάνω μες στα χόρτα» κτλ)!

Ρεφρέν κι ο Sin Boy το χαβά του…

Στο δεύτερο κουπλέ δεν έχω να σχολιάσω πολλά γλωσσολογικά (οκ, γίνεται χρήση δανείων λέξεων, υπάρχει μια αμφισημία, δεδομένου ότι κάνει κίνηση στη μύτη όταν μιλάει για «αφρικάνικη σκόνη» κτλ). Θα παραθέσω, όμως, το αγαπημένο μου δίστιχο, γιατί κρύβει μια απαιτητική ομοιοκαταληξία: «(Οι μπάτσοι) ψάχνουνε παντού μέχρι τ’αρχίδια μου/πάντα όμως παίρνουνε τ’αρχίδια μου!»

Ρεφρέν κι ο Sin Boy το χαβά του…Μαμάάά

Στο τρίτο κουπλέ έχω πολλές απορίες: ο trapper (κατά το ράπερ;) αγοράζει sneakers 2k (υποθέτω κάποιο μοντέλο παπουτσιών), πηγαίνει στα κλαμπ – είναι ο Blade (Ο γνωστός; Ο Wesley ο Snipes;)-, πάνω σε κάποιο προϊόν του οίκου Fendi έχει VVS (διαμάντια;) και όταν οι υπόλοιπ@ σκάνε ντυμέν@ κιριλέ, εκείνος σκάει με dreads (με ράστα που λέγαμε εμείς τα παιδιά των 90’s;)

Ξανά ρεφρέν κι ο Sin Boy επιμένει! Μαμάάά…όχι δεν είναι μαμάάά….

Πέρα από τη μίνι παρουσίαση τύπων που ανήκουν στην κοινωνιόλεκτο των trappers, το τραγούδι προσφέρεται και για επιπλέον αναλύσεις (υφολογικές, κοινωνιογλωσσολογικές κτλ), αλλά λέω να μείνω σ’αυτά, homies, μπας και φέρω το wave και ασχολήθεί κάποι@ άλλ@, γιατί βαρέθηκα!

update: Όταν λένε «sneakers 2k» εννοούν «αθλητικά παπούτσια αξίας 2.000€» (που να το φανταστώ;!). Ευχαριστώ τη @serenitsa που μου άνοιξε τα μάτια, αλλά και τα παιδιά του Α2 στο φροντιστήριο, με τα οποία το επαλήθευσα!

 

 

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε so far
Σχολιάστε



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: