i love linguistics!


this is a hen’s world!

Πριν λίγους μήνες διάβασα ένα άρθρο σύμφωνα με το οποίο η Εθνική Εγκυκλοπαίδεια της Σουηδίας -η πληρέστερη γλωσσική εγκυκλοπαίδεια της χώρας- συμπεριέλαβε έναν καινούριο τύπο της προσωπικής αντωνυμίας, που αν και ήδη χρησιμοποιούνταν από τ@ς ομιλητ@ς, δεν είχε καταγραφεί επίσημα στα λεξικά της χώρας. Πρόκειται για τον τύπο «hen», ο οποίος είναι κοινός ως προς το γραμματικό γένος [τα σουηδικά έχουν δύο γένη: το κοινό (αρσενικό και θηλυκό) και το ουδέτερο] και ασημάδευτος ως προς το φύλο.  Αντικαθιστά τους τύπους han (=αυτός) και hon (=αυτή) σε όλα τα γλωσσικά περιβάλλοντα. Απλώς δεν μαρτυρά το φύλο του ατόμου το οποίο η λέξη hen προσδιορίζει.

Δεδομένου ότι δεν έχω την ικανότητα να διαβάσω σουηδική βιβλιογραφία και τα αγγλόφωνα κείμενα που βρήκα δεν ήταν επιστημονικά, αλλά προϊόντα του τύπου, απευθύνθηκα στην εμπειρική παρατήρηση της φίλης serenitsas που ζει στη Σουηδία.  «Κοίταξα λίγο την ιστορία του», λέει η serenitsa, «και βλέπω ότι προτάθηκε για πρώτη φορά το 1966 (!!!). Πάντως δεν χρησιμοποιείται και τόσο, όσο παρουσιάζει το άρθρο που έστειλες, ωστόσο όντως καθιερώθηκε από ομιλητές σιγά-σιγά, δεν επιβλήθηκε δηλαδή από κάποιον».

Η προσθήκη του hen στην «επίσημη» σουηδική γλώσσα (τοποθετώ τα εισαγωγικά γιατί δεν υπάρχει επίσημη σουηδική, με την έννοια ότι το σουηδικό κράτος δεν την αναγνωρίζει ως νόρμα) έχει σημασία και είναι σαφώς πρωτοποριακή, καθώς με τον τρόπο αυτό αίρονται οι όποιες δυσκολίες αντιμετώπιζαν όσοι άνθρωποι δεν αυτοπροσδιορίζονται ως άντρες ή γυναίκες. Και κάτι αξιοπρόσεκτο: οι ομιλητ@ς δεν κατέφυγαν στη χρήση του ουδετέρου της αντωνυμίας (den ή det) για να προσδιορίσουν τους ανθρώπους αυτούς. Έφτιαξαν μια νέα λέξη, ακουστικά και οπτικά κοντά στους τύπους «αυτός», «αυτή», κάτι που αναδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο η σουηδική κοινωνία αντιμετωπίζει τα queer άτομα.

Και εδώ χρήσιμη είναι η εμπειρική παρατήρηση της serenitsas: «Ένα περιστατικό που άκουσα προχτές από μία κοπέλα που δουλεύει σε δημοτικό, αν θυμάμαι καλά, κι έχουν ένα κοριτσάκι που είναι αυτό που λέμε «αγοροκόριτσο». Κάνει παρέα με αγόρια, παίζει μπάλα, πηγαίνει στα αποδυτήρια των αγοριών και στις τουαλέτες των αγοριών. Οι γονείς της ζήτησαν να αναφέρεται ως hen! Και όλα τα υπόλοιπα παιδιά το αποδέχονται, δεν δέχεται δηλαδή κράξιμο, κτλ. Αυτό ίσως να σημαίνει ότι στις επόμενες γενιές θα είναι ήδη καθιερωμένο και πολυχρησιμοποιημένο. Οι Σουηδ@ το βλέπουν περισσότερο ότι όλοι έχουν δικαίωμα να διαλέξουν να μην έχουν φύλο ουσιαστικά.»

Το hen αναγκαστικά ανοίγει το δρόμο στην προσθήκη κι άλλων ασημάδευτων ως προς το βιολογικό φύλο λέξεων -στις υπόλοιπες για παράδειγμα αντωνυμίες-. «Οι ομιλητ@ς της σουηδικής», προσθέτει η serenitsa, «όταν θέλουν να μιλήσουν αόριστα και να πουν πχ «όταν κάποιος κάνει αυτό» χρησιμοποιούν για το «κάποιος» τη λέξη «man» που σημαίνει προφανώς «άντρας». Αυτ@ που χρησιμοποιούν το hen προσπαθούν να αλλάξουν το man σε «en» που σημαίνει ένας/μία (είναι το κοινό γραμματικό γένος που λέγαμε νωρίτερα!)».

Είναι σαφές νομίζω ότι δεν πρόκειται απλώς για λεξιλογικές προσθήκες. Το hen και οι επόμενες λέξεις που έρχονται επηρεάζουν βαθιά το σύστημα της σουηδικής γλώσσας, με αποτέλεσμα από τη μια να είναι λογική η ανησυχία της φίλης serenitsas «Προσπάθησα να χρησιμοποιήσω λίγο το en αντί του man, αλλά φοβάμαι πως θα με κατηγορήσουν ότι δεν ξέρω να μιλάω -που ισχύει εν μέρει!-» :P, από την άλλη όμως θα τη συμβούλευα να επιμείνει, γιατί παίρνει μέρος σε μια γλωσσική αλλαγή που όμοιά της -νομίζω- δεν έχει υπάρξει!



μαμπο μπραζιλερο

graffiti.siΤέσσερα χρόνια πριν στο post μου “EVIVA ESPAÑA!” σας είχα υποσχεθεί ότι ο γλωσσολογικός κύκλος του μουντιάλ θα ξανανοίξει αν κι εφόσον εξακολουθώ να γράφω μετά από τέσσερα χρόνια! Να ‘μαι λοιπόν! 🙂

Σήμερα θα σας μιλήσω για τα portugese (τα πορτογαλικά), την επίσημη δηλαδή γλώσσα της διοργανώτριας Βραζιλίας. Να πω κάπου εδώ ότι προτιμώ τον όρο portugese, γιατί το “πορτογαλικά” μου ακούγεται σαν να είναι η γλώσσα αποκλειστικότητα των Πορτογάλων… Τα portugese όμως τα μιλάνε επίσημα στην Πορτογαλία, τη Βραζιλία, τη Μοζαμβίκη, την Αγκόλα, το Πράσινο Ακρωτήριο, τις Αζόρες, τη Γουινέα-Μπισσάου και τη Λαϊκή Δημοκρατία του Αγίου Θωμά και Πρίγκιπα (!), ένα νησιωτικό κράτος στον Κόλπο της Γουινέας. Εξαιτίας της αποικιοκρατίας βέβαια βρίσκουμε σήμερα ομιλητ@ς των portugese και σε περιοχές της Ινδίας, της Σρι Λάνκα και της Μαλαισίας.

Η γλώσσα των Βραζιλιάνων (και τόσων άλλων όπως είδαμε) είναι μια νεολατινική γλώσσα, προέρχεται δηλαδή από τις διαλέκτους εκείνες της λατινικής τις οποίες μιλούσαν οι στρατιώτες και οι έποικοι της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας στην Ιβηρική Χερσόνησο. Συγκεκριμένα στο βορειοδυτικό τμήμα της Χερσονήσου οι ζυμώσεις της γλώσσας που μιλούσαν πριν οι κάτοικοι, μαζί με τη νέα γλώσσα που έφεραν οι Ρωμαίοι κατακτητές, οδήγησαν στη γέννηση μιας νέας λατινογενούς ποικιλίας που ονομάζεται από τ@ς γλωσσολόγους «Γαλικιανοπορτογαλική» (!). Αυτή χρησιμοποιήθηκε για αιώνες -ακόμα και μετά την κατάρρευση της αυτοκρατορίας- ως κοινή γλώσσα του λαού, αλλά όχι επίσημη. Επίσημη γίνεται τον 13ο αιώνα με απόφαση του βασιλιά της Πορτογαλίας. Φυσικά  η γλώσσα του 13ου δεν είναι η ίδια ακριβώς με τη Γαλικιανοπορτογαλική – έχει υποστεί αλλαγές- και ονομάζεται πλέον «Πορτογαλική». 

Στη Βραζιλία τα πορτογαλικά φτάνουν με τον πορτογαλικό αποικισμό στην περιοχή το 1500. Η γλώσσα που μιλιέται βέβαια στη Βραζιλία διαφοροποιήθηκε σταδιακά από αυτή της Πορτογαλίας, κυρίως στην προφορά, τη δομή της πρότασης, αλλά και την ορθογραφία. Αυτό οφείλεται στο ανακάτεμα με στοιχεία άλλων γλωσσών και διαλέκτων, με τις οποίες δεν ήρθαν σε επαφή οι ομιλητ@ς των ευρωπαϊκών πορτογαλικών. Το περίεργο βέβαια είναι ότι οι τελευταί@ καταλαβαίνουν με σχετική ευκολία τη γλώσσα της Βραζιλίας, ενώ οι ομιλητ@ς των πορτογαλικών της Βραζιλίας δυσκολεύονται πολύ να καταλάβουν τα ευρωπαϊκά πορτογαλικά. Οι εξηγήσεις που δίνονται μοιάζουν ανεπαρκείς, ωστόσο αξίζει να αναφέρω την επικρατέστερη, ότι δηλαδή στα ευρωπαϊκά πορτογαλικά υπάρχει το φαινόμενο της «σίγασης φωνηέντων» που δημιουργεί την εντύπωση στ@ς «βραζιλιανόφων@ς» ότι οι «πορτογαλόφων@» μιλάνε πάρα πολύ γρήγορα!

Όσο για εκείν@ς που θα ταξιδέψουν στη Βραζιλία για το μουντιάλ (αν υπάρχουν τέτοι@! :D) παραθέτω τα απολύτως απαραίτητα: «Oi!» (=γεια),»Obrigado» (αν είσαι άντρας) «Obrigada» (αν είσαι γυναίκα) για να πεις «Ευχαριστώ!», «Não entendi» (=δεν καταλαβαίνω!) και φυσικά «Fala inglês?» δηλαδή «Μιλάς αγγλικά;»!



WINTER IS COMING!

tumblr_mnongwDtEE1rqflsgo1_500Καλή χρονιά σε όλ@ς! 🙂

Είναι πολλά εκείνα που περιμένουμε να γίνουν το 2014! Ένα από αυτά -δευτερευούσης, ίσως τριτούσης, τεταρτούσης (!) και πάει λέγοντας- σημασίας είναι να δούμε στις οθόνες μας το νέο κύκλο επεισοδίων της αγαπημένης σειράς Game of Thrones! Η σειρά σταμάτησε σε κρίσιμο σημείο αυξάνοντας την προσμονή. Για όσ@ς αγαπάμε όμως τα γλωσσολογικά η αναμονή μεγαλώνει καθώς περιμένουμε με ενδιαφέρον την εξέλιξη της τεχνητής γλώσσας Dothraki που μιλάει η νομαδική φυλή πολεμιστών της Daenerys Targaryen, της γνωστής Khaleesi (την οποία εγώ τουλάχιστον θέλω να δω να κωλοκάθεται στο θρόνο)! 😛

Η γλώσσα Dothraki είναι μία προφορική τεχνητή γλώσσα, δεν έχει αναπτυχθεί δηλαδή με τρόπο φυσικό ανάμεσα σε ανθρώπους που είχαν την ανάγκη να επικοινωνήσουν. Τη γλώσσα έφτιαξε ο George R. R. Martin, συγγραφέας της σειράς βιβλίων A Song of Ice and Fire, στην οποία σειρά βασίστηκε το Game of Thrones. Σαν άλλος Tolkien δηλαδή κατασκεύασε ένα φανταστικό κόσμο στον οποίο θέλησε να δώσει μια πινελιά αληθοφάνειας μέσω αυτής της fictional γλώσσας. Η γλώσσα του Martin βέβαια δεν είναι μια ολοκληρωμένη από άποψη σύνταξης και λεξιλογίου γλώσσα, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να μελετηθεί όπως η γλώσσα των ξωτικών (Sindarin) του Tolkien ή η Klingon του Star Treck. Kαλύπτει, με άλλα λόγια, απολύτως τις ανάγκες της μυθοπλασίας του και δεν φτιάχτηκε για να χρησιμοποιηθεί ως σύστημα. Παρ’ όλα αυτά η προσπάθειά του είναι εντυπωσιακή, αν λάβουμε υπόψη ότι δεν έχει γνώσεις γλωσσολογίας.

Για τις ανάγκες ωστόσο του Game of Thrones η γλώσσα Dothraki έπρεπε να λάβει ένα πιο συστηματικό χαρακτήρα. Κάπως έτσι επιστρατεύτηκε ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός «The Language Creation Society» που προωθεί τις τεχνητές γλώσσες. Oι γλωσσολόγοί είχαν μπροστά τους ένα βουνό: έπρεπε να αναπτύξουν τη γλώσσα σεβόμεν@ την περιγραφή του Martin. Έπρεπε επίσης να μελετήσουν τις περιστάσεις επικοινωνίας, όπως διαμορφώνονται στην κοινωνία των Dothraki, στις οποίες θα χρησιμοποιούνταν η γλώσσα και μετά να αναπτύξουν το λεξιλόγιο και τη σύνταξή της. Κι όλα αυτά έχοντας πάντα στο μυαλό τους ότι τη γλώσσα αυτή πρέπει να την αποστηθίσουν οι ηθοποιοί, άρα πρέπει να έχει εύκολη προφορά και να «μαθαίνεται» εύκολα.

Η γλώσσα που προέκυψε είναι ένα κράμα της γλώσσας του Martin, μαζί με τουρκικά, ρωσικά, εσθονικά, σουαχίλι και Inuktituk (μια γλώσσα Inuit του Καναδά). Ως προς τη σύνταξη μόνο παρουσιάζει ομοιότητες με την αγγλική (διατηρεί τη σειρά Υποκείμενο-Ρήμα-Αντικείμενο). Η δουλειά των γλωσσολόγων είναι εντυπωσιακή! Πρόκειται πια για μία ολοκληρωμένη γλώσσα με 3034 λέξεις, πλήρες συντακτικό και πλήρη γραμματική που ανανεώνεται διαρκώς. Μάλιστα υπάρχει επίσημο site μέσα στο όποιο έχει ανοιχθεί συζήτηση για τη γλώσσα και την εξέλιξή της! Προτού πάρετε μέρος καλό είναι να μάθετε τα βασικά: «M’ athchomaroon» [=Γεια! (με σεβασμό)], «Fonas Chek!» (=Αντίο!/Καλό κυνήγι!), «Hajas» (=Αντίο), «Sek» (=Ναι), «Vos» (=Όχι), «San Athchomari Yerea» (=Ευχαριστώ!).

Και φυσικά: «Qoy qoyi» (= Αίμα του αίματός μου)! 😛



γιαγια raver

Έχεις μια βλάχα γιαγιά που μένει γλωσσικά ανεκμετάλευτη;! Βάλτην μπροστά στο laptop και πες της να μιλήσει στη γλώσσα της! Έπειτα ανέβασε αυτό το video ή audio στο Endangered Languages Project της Google και θα έχεις προσθέσει κι εσύ ένα νέο δεδομένο στην έρευνα για τη βλάχικη γλώσσα!

Η Google και δύο συνεργαζόμενα με αυτή πανεπιστήμια κατασκεύασαν ένα όμορφο, εύχρηστο site στο οποίο καθένας μπορεί να εμπλουτίσει με οπτικοακουστικό υλικό και γραπτά κείμενα την έρευνα των επιστημόνων που προσπαθούν να καταγράψουν εκείνες τις γλώσσες και διαλέκτους οι οποίες δεν έχουν πια αρκετ@ς φυσικ@ς ομιλητ@ς. Η ιστοσελίδα προσφέρεται βέβαια και για απλή περιήγηση -το να κάνεις uploads δεν είναι προϋπόθεση για να χαρείς το site!-.

Στον ελλαδικό χώρο συναντάμε τα μογλενίτικα (τη βλάχικη μογλενίτικη γλώσσα), τα βλάχικα (την αρωμουνική γλώσσα),  τα τσακώνικα και τα αρβανίτικα. Τα τρία πρώτα χαρακτηρίζονται «endangered (=σε κίνδυνο)» ενώ μόνο τα αρβανίτικα τοποθετούνται στην κατηγορία «vitality unknown», βρίσκονται δηλαδή ένα βήμα πριν το γλωσσικό θάνατο. Το υλικό που έχει μαζευτεί μέχρι τώρα γι’αυτές τις γλώσσες και διαλέκτους είναι πολύ φτωχό, γι’αυτό μη χάνεις χρόνο: Βάλε τη γιαγιά μπροστά στο laptop λέμε..!

Γκουγκλάροντας για το Endangered Language Project, διαπίστωσα ότι ο ενθουσιασμός του κοινού είναι τόσο μεγάλος που φτάνει καμιά φορά σε υπερβολές. Ναι, πρόκειται για μια «ζωντανή» βάση δεδομένων που δεν σταματά να ανανεώνεται! Ναι, θα μαζευτούν νέες πληροφορίες για γλώσσες και διαλέκτους των οποίων την ύπαρξη ήδη γνωρίζουμε. Ναι, θα καταγραφούν γλώσσες και διάλεκτοι που μπορεί να μην υπήρχαν καν στη βιβλιογραφία χωρίς το project!  Ωστόσο είναι υπερβολή να χαρακτηρίζουμε τη Google «Σωτήρα των γλωσσών». Δεν θα σωθούν τα αρβανίτικα επειδή θα βάλεις εσύ τη γιαγιά μπροστά στο laptop. Αυτό που θα καταφέρεις είναι να μείνει η φωνή της γιαγιάς ως σημείο αναφοράς ακόμα και όταν η διάλεκτος δεν θα έχει πια φυσικούς ομιλητές. Δεν είναι και λίγο! 🙂

κλικ!



αρνακι ασπρο και παχυ!
Απρίλιος 20, 2011, 22:45
Filed under: γλωσσες | Ετικέτες: , ,

Αν και ποτέ μου δεν συμπάθησα τις μέρες του Πάσχα (θες γιατί δεν τρώω αρνί, θες γιατί είναι ακόμα πιο ρουτινιάρικες κι απ’ τα Χριστούγεννα ..!), είπα να μην ξεφύγω και να γράψω κάτι σχετικό. Όσο μπορώ βέβαια! Έτσι αποφάσισα να σας μιλήσω για τη γλώσσα Rapa Nui που μιλιέται στο Νησί του Πάσχα! 😛

Το Νησί του Πάσχα είναι ένα πολυνησιακό νησί στον νοτιοανατολικό Ειρηνικό ωκεανό. Το όνομά του δόθηκε από τον Ολλανδό εξερευνητή Jacob Roggeveen, ο οποίος ψάχνοντας για το Νησί του Δαβίδ, το ανακάλυψε την Κυριακή του Πάσχα του 1722. Το νησί βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Χιλής και σ’ αυτό κατοικούν τόσο ντόπιοι Πασχαλινοί (!) όσο και Χιλιανοί. Για να μιλήσουμε με αριθμούς, συνολικά υπάρχουν 3700 βέροι Πασχαλινοί, οι οποίοι καλύπτουν το 60% των κατοίκων του νησιού. Θα περίμενε λοιπόν κανείς ότι η γλώσσα με τους περισσότερους ομιλητές στο Νησί του Πάσχα θα ήταν η ντόπια, η Rapa Nui. Λάθος!

Η Rapa Nui ή Pascuan ή Pascuense είναι μειονοτική γλώσσα! Μιλιέται με ευφράδεια μόνο από 8οο ομιλητές. Κι αυτό γιατί οι περισσότεροι μιλούν είτε την ισπανική είτε μία παραλλαγή της Rapa Nui με άφθονα ισπανικά στοιχεία.

Κυριότερο χαρακτηριστικό της γλώσσας είναι ο αναδιπλασιασμός. Όταν δεν διαθέτουν στο λεξιλόγιό τους μία λέξη, παίρνουν μία άλλη (ολόκληρη ή τμήμα της), η οποία έχει σαν κύριο χαρακτηριστικό αυτό που δεν έχουν άλλο τρόπο να το πουν και την αναδιπλασιάζουν! Για παράδειγμα, η αυγή «tea» είναι λευκή, επομένως το άσπρο χρώμα (που δεν έχουν άλλο τρόπο να το πουν) είναι δυο φορές αυγή «tea tea»! 🙂



49 λεξεις για το χιονι*

Εδώ και ένα μήνα «ετοιμάζω» αυτό το post. Τις τελευταίες μέρες που είχα χρόνο να το συντάξω, διαπίστωσα ότι το θέμα μου μπαγιάτεψε.  Βλέπετε ενώ ήθελα να σας μιλήσω για το χιόνι, ο καιρός παράγινε καλός! Μέχρι πριν λίγες μέρες το θέμα έμοιαζε ιδανικό: έδενε τέλεια με τις χαμηλές θερμοκρασίες (και το προηγούμενο πρωτοχρονιάτικο post!) ενώ αποτελούσε γέφυρα για ένα νέο κύκλο αναρτήσεων! Όπως και να’χει το πήρα απόφαση κι ας μοιάζει άκαιρο…Ελπίζω μόνο μέχρι να το δημοσιεύσω να ρίχνει καρέκλες! 😛

Όσοι έχουν ασχοληθεί έστω και λίγο με τις γλώσσες θα έχουν ακούσει ότι οι Εσκιμώοι έχουν μεγάλη ποικιλία λέξεων για να περιγράψουν το χιόνι. Μερικοί λένε 400 ενώ άλλοι 4000! Κάθε μία από αυτές τις λέξεις έχει μια διαφορετική σημασιολογική πινελιά. Άλλη λέξη έχουν για το χιόνι που πέφτει, άλλη για το στρωμένο χιόνι, κτλ. Αυτή η ποικιλία στην έννοια χιόνι, δείχνει την επίδραση που έχει το περιβάλλον και η κουλτούρα πάνω στη δομή της γλώσσας. Με άλλα λόγια, σε εμάς τους έλληνες που το χιόνι δεν παίζει κανένα σπουδαίο ρόλο, αρκεί μία μόνο λέξη για να το περιγράψουμε.

Πολλοί διαβάζοντας την παραπάνω παράγραφο θα σκέφτονται με ικανοποίηση «το ‘ξερα!»! Όμως τι απογοήτευση! Η παραπάνω ιστορία είναι ένας ακόμα γλωσσικός μύθος, ο οποίος μάλιστα ξεκίνησε από τους ίδιους τους γλωσσολόγους. Συγκεκριμένα πηγή αυτής της ιστορίας ήταν οι έρευνες του Franz Boas το 1911, οι οποίες διαψεύστηκαν πολλά χρόνια μετά, με αποτέλεσμα ο μύθος να εξαπλώνεται ραγδαία.

Δύο είναι τα κυριότερα προβλήματα της υπόθεσης ότι οι Εσκιμώοι έχουν πάρα πολλές λέξεις για το χιόνι. Το πρώτο είναι ότι δεν υπάρχει μία, αλλά καμιά εικοσαριά Eskimo-Aleut γλώσσες που μιλιούνται στην Αλάσκα, τον Βόρειο Καναδά, τη Γροιλανδία κτλ. Το άλλο πρόβλημα είναι ότι οι γλώσσες αυτές είναι πολυσυνθετικές, δηλαδή μία λέξη αποτελείται από πολλά μορφήματα. Με άλλα λόγια μία λέξη ισούται με μία φράση μιας άλλης γλώσσας, π.χ. η λέξη «tusaatsiarunnanngittualuujunga» σημαίνει «δεν μπορώ ν’ ακούσω πολύ καλά» (στη γλώσσα Inuit).

Αν πω λοιπόν σε μία από τις Eskimo-Aleut γλώσσες » το χιόνι που πέφτει στο igloo» και «το χιόνι που πέφτει στη μούρη μου» είναι βέβαιο ότι θα χρησιμοποιήσω δύο διαφορετικές λέξεις. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι μιλώ για διαφορετική ποικιλία χιονιού! Πώς την πάτησαν έτσι οι linguists;! 🙂

*κλικ!



Santa baby, hurry down the chimney tonight!
Δεκέμβριος 14, 2010, 13:42
Filed under: γλωσσες | Ετικέτες: ,

Διαβάζοντας το post της serenitsas για το mail του Άγιου Βασίλη, συνειδητοποίησα ότι ο Santa πρέπει να είναι ο πιο πολύγλωσσος άνθρωπος (;) στον κόσμο! Κι αυτό γιατί δέχεται γράμματα απ’ όλο τον κόσμο και είναι σε θέση να τα διαβάσει και να δώσει τα δώρα που ζήτησε κάθε παιδί. Επομένως γιατί το mail να είναι μόνο στα αγγλικά;!

Αν θεωρήσουμε ότι ο Αη Βασίλης δέχεται γράμματα από κάθε γωνιά του πλανήτη, τότε μιλάει τόσες γλώσσες όσες και οι γλώσσες που υπάρχουν στον κόσμο. Στο ερώτημα «πόσες είναι αυτές;» οι γλωσσολόγοι αδυνατούν να απαντήσουν.

Τα προβλήματα είναι πολλά. Αρχικά υπάρχουν μέρη στον κόσμο, όπως στο δάσος του Αμαζονίου, τα οποία δεν έχουν εξερευνηθεί διεξοδικά κι έτσι δεν ξέρουμε πολλά για τους ανθρώπους που ζουν εκεί, καθώς και για τη γλώσσα τους. Επίσης οι γλωσσολόγοι δεν μπορούν να καθορίσουν αντικειμενικά κριτήρια που να διαφοροποιούν μια εθνική γλώσσα από μία διάλεκτο. Για παράδειγμα υπάρχουν κινέζικες διάλεκτοι όπως οι Cantonese και Hakka που διαφέρουν μεταξύ τους -αλλά και από την κυρίαρχη Mandarin- σε τέτοιο βαθμό, όσο διαφέρουν τα Γαλλικά από τα Ισπανικά και τα Ιταλικά. Παρά τις τόσο μεγάλες διαφορές όμως δεν θεωρούνται ξεχωριστές γλώσσες, αλλά διάλεκτοι της κινέζικης. Για ποιο λόγο, δεν το ξέρουμε!

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των γλωσσολόγων πάντως υπάρχουν σήμερα περίπου 7.000 εθνικές γλώσσες στον κόσμο (μία για κάθε 862.200 ανθρώπους στη γη), αλλά ο πραγματικός αριθμός πιστεύεται ότι είναι κατά πολύ μεγαλύτερος. Ο Santa λοιπόν σίγουρα κρατάει το ρεκόρ γλωσσομάθειας!

Ένας πραγματικός recordman γλωσσομάθειας βέβαια ήταν ο καρδινάλιος Giuseppe Mezzofanti (1774-1849) επικεφαλής της βιβλιοθήκης του Βατικανού. Λέγεται ότι γνώριζε 78 γλώσσες και διαλέκτους, κάνοντας τον Λόρδο Βύρωνα να τον χαρακτηρίσει «a monster of languages»!