i love linguistics!


Λάρ’σα goes viral!
Οκτώβριος 3, 2015, 09:12
Filed under: γλωσσικος ρατσισμος, διαλεκτολογια, plus | Ετικέτες: ,

Για κάποιον ανεξήγητο λόγο αρκετ@ ελληνόφων@ δημιουργοί των internet memes* έχουν εμμονή με τη Λαρισαϊκή διάλεκτο τελευταία 😛 :

*Νομίζω ότι έτσι λέγονται και τα συγκεκριμένα, παρόλο που δεν συνοδεύονται από εικόνα

IMG_2894

IMG_2895

IMG_2896

IMG_2897

11217167_832266500225552_693986920425056307_n

IMG_2902

IMG_2901

IMG_2874

🙂

UPDATE

12076967_452238778313175_287035545_n

12071866_452386274965092_496198899_n

12077037_452687228268330_488213063_n

12092191_453560701514316_3794373_n

Διάβασε επίσης:

Βυσσ’νή θύελλα!

Λάρ’σας voice!

Advertisements


Αποχαιρετώντας τη Λογοτεχνία
Μαΐου 20, 2015, 14:12
Filed under: plus | Ετικέτες: ,

au-revoir__nkytz8Επιτρέψτε μου σήμερα να δανειστώ το χώρο του blog για να σας μιλήσω για κάτι μη γλωσσολογικό. Κι αυτό γιατί σήμερα είναι η τελευταία φορά που τα παιδιά της θεωρητικής κατεύθυνσης εξετάζονται στο μάθημα της λογοτεχνίας. Από του χρόνου το μάθημα παραμένει στα κατεύθυνσης, όμως παύει να εξετάζεται πανελλαδικά.

Το σχέδιο της προηγούμενης κυβέρνησης προωθούσε κάτι αντίστοιχο. Ωστόσο οι τότε εκπρόσωποι των δύο κομμάτων της αριστεράς είχαν καταφέρει να αναδείξουν τη σημασία της Λογοτεχνίας, με αποτέλεσμα να αποφασιστεί η ένταξη του μαθήματος στο μάθημα της Έκφρασης-Έκθεσης κατά τα πρότυπα του κυπριακού εκπαιδευτικού συστήματος, προκειμένου όλα τα παιδιά, όλων των κατευθύνσεων να έρθουν σε επαφή με τη Λογοτεχνία. Θα περιμέναμε λοιπόν η τωρίνη κυβέρνηση να διατηρήσει αυτό το “κεκτημένο”. Η απόφαση όμως που πάρθηκε -με ανύπαρκτη αντίδραση αυτή τη φορά από τ@ς εκπροσώπους των άλλων κομμάτων- υπαγορεύει τη χωριστή διδασκαλία της λογοτεχνίας κατεύθυνσης.

Ο εξοβελισμός του μαθήματος από τα πανελλαδικά εξεταζόμενα μπορεί να ιδωθεί θετικά. Όντως η Λογοτεχνία δεν είναι μάθημα, ούτε διδάσκεται με τη στενή έννοια του όρου, οπότε μ’ αυτό το σκεπτικό δεν είναι δυνατό να εξετάζεται κιόλας. Πολλ@ επιστήμον@ς παιδαγωγοί επιβεβαιώνουν την αντίληψη αυτή με τις θεωρίες τους. Αναζητούν λοιπόν τρόπους διδακτικής προσέγγισης της Λογοτεχνίας με κυρίαρχο στόχο τη δημιουργία μαθητ@ν-αναγνωστ@ν.

Το μάθημα της λογοτεχνίας κατεύθυνσης, σύμφωνα με τις οδηγίες διδασκαλίας από το 2000 έως και φέτος, λαμβάνει υπόψη τις παιδαγωγικές αυτές θεωρίες (παρόλο που εν τέλει εξετάζεται). Στην πράξη είναι ίσως ένα από τα λίγα μαθήματα της θεωρητικής κατεύθυνσης, που δεν απαιτεί παπαγαλία, αλλά πρωτίστως ένα καλά ακονισμένο μυαλό και ένα ζευγάρι (ή όχι απαραίτητα ζευγάρι!) παρατηρητικά μάτια προκειμένου να ξεκλειδωθεί το νόημα. Είναι ένα από τα λίγα μαθήματα που πραγματικά καλλιεργεί την πολυπόθητη -σύμφωνα με τα σχέδια μαθημάτων- κριτική ικανότητα των παιδιών (εφόσον βέβαια οι εκπαιδευτικοί που το αναλαμβάνουν αξιοποιήσουν αυτές τις δυνατότητες του μαθήματος). Συν το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι τα παιδιά μελετούν σημαντικά έργα της νεοελληνικής λογοτεχνίας.

Σαφώς και δεν υποστηρίζω ότι το μάθημα διδάσκονταν ιδανικά. Γι’ αυτό άλλωστε έβλεπα πολύ θετικά και την αλλαγή που είχε προταθεί με την συνεξέταση της Λογοτεχνίας και της Έκφρασης-Έκθεσης. Το μάθημα είχε ανάγκη από αυτό το φρεσκάρισμα. Ωστόσο η πλήρης κατάργησή του από τα πανελλαδικά εξεταζόμενα το “υποβαθμίζει” στα αδιάφορα για τα παιδιά μαθήματα. Όσοι έχουν επαφή με την τάξη καταλαβαίνουν ακριβώς τι εννοώ.

Δεν ισχυρίζομαι βέβαια ότι το μάθημα πρέπει να μπει στα πανελλαδικά εξεταζόμενα μόνο και μόνο για να του δώσουν σημασία τα παιδιά. Πρέπει να μπει στα πανελλαδικά εξεταζόμενα γιατί τόσα χρόνια τα παιδιά έπρεπε να φτάσουν στην Γ’ Λυκείου για να καταλάβουν επιτέλους πόσο ενδιαφέρουσα είναι η Λογοτεχνία, πόσα επίπεδα νοήματος υπάρχουν σε κάθε λέξη, κάθε φράση, κάθε εικόνα. Για να μάθουν να προσεγγίζουν το κείμενο με πολλούς τρόπους. Για να χαίρονται την ανάγνωση.

Και φανταστείτε ότι Λογοτεχνία κάνουν από το Δημοτικό.



viva la diva!
Μαΐου 11, 2014, 14:45
Filed under: plus | Ετικέτες: ,


Screenshot.pngΗ νίκη της Conchita Wurst στον τελικό της Eurovision, πέρα από τις σαφείς συνδηλώσεις, αποτέλεσε επιπλέον αφορμή για να προβληματιστούν οι τηλεθεατ@ς σχετικά με θέματα ταυτότητας. Σίγουρα έχετε βρεθεί σε παρέες που αναρωτήθηκαν «Τι είναι η Conchita; Τι θέλει να είναι; Ποιο γένος να χρησιμοποιήσουμε όταν της/του απευθυνόμαστε;». Η ίδια η Conchita σε ερώτηση σχετικά με το αν θα ξύριζε το περιβόητο μούσι της μπέρδεψε ακόμα περισσότερο τα πράγματα: «Όχι! Πρώτα απ΄όλα δεν θέλω να γίνω γυναίκα. Είμαι πολύ τεμπέλικο αγόρι και δεν θα το αλλάξω αυτό. Το έχω πει πολλές φορές, αλλά δημιούργησα αυτόν τον χαρακτήρα ώστε να δείξω ότι μπορείς να επιτύχεις τα πάντα. Και δεν θα ξύριζα ποτέ το μούσι μου!«.

Η Conchita είναι μία περσόνα, ένας ρόλος. Ο «ηθοποιός» που την υποδύεται, ο Thomas Neuwirth είναι ένας cisgender (ή πιο απλά «μη-τρανς») γκέι άντρας. Είναι ένας άνθρωπος που όταν γεννήθηκε τον κατέταξαν ως άρρενα, αυτοπροσδιορίζεται ως άντρας και δεν έχει κάνει τροποποιήσεις στο σώμα του. Επομένως όταν μιλάμε για τον Thomas χρησιμοποιούμε το αρσενικό γένος και όταν μιλάμε για την Conchita το θηλυκό. 

Όσο σύνθετη διαδικασία είναι να καταφέρουν άνθρωποι όπως o Thomas να αυτοπροσδιοριστούν, άλλο τόσο σύνθετο είναι να βρεθούν οι κατάλληλες λέξεις που να αποτυπώνουν αυτό που τελικά προκύπτει από την οικοδόμηση της ταυτότητάς τους. Η Ορολογία, η επιστήμη που επιχειρεί να περιγράψει συστηματικά τη γνώση μας για ένα θέμα μέσω των όρων, έχει τυποποιήσει ορισμένες έννοιες που αφορούν την ταυτότητα λαμβάνοντας φυσικά υπόψη το πώς αυτοπροσδιορίζεται η κάθε ομάδα.

Δεδομένης όμως της ποικιλίας των ταυτοτήτων αλλά και της συνθετότητάς τους προέκυψαν πολλοί όροι (κι άλλες τόσες μεταφράσεις των όρων αυτών στα ελληνικά) που νομίζω μπερδεύουν αντί να εξασφαλίζουν την ορατότητα των ανθρώπων αυτών στη γλώσσα. Παρ’ όλα αυτά αξίζει να σας συστήσω μερικούς -κατά τη γνώμη μου τους πιο βασικούς-.  

Με τον γενικό όρο queer αναφερόμαστε σε όλους τους «μη ετεροκανονικούς» ανθρώπους, σε αυτούς δηλαδή που τα ομοφοβικά άτομα αποκαλούν «ανώμαλους». Πρόκειται για έναν όρο ομπρέλα κάτω από τον οποίο μπορούν να χωρέσουν όλοι οι όροι που θα καταγράψω στη συνέχεια (και άλλοι που δεν θα καταγράψω! 🙂 ). Το ωραίο με τη λέξη queer είναι ότι ενώ χρησιμοποιούνταν παραδοσιακά ως βρισιά, η ΛΟΑΤ κοινότητα, δηλαδή τα Λεσβιακά, Ομοφυλόφιλα, Αμφισεξουαλικά και Τρανσεξουαλικά άτομα την υιοθέτησαν, αφαιρώντας έτσι από τ@ς ομοφοβικ@ς που τη χρησιμοποιούσαν ένα λεκτικό βόλι!

Τα τελευταία χρόνια υιοθετήθηκε από τις ομάδες αλλά και τη βιβλιογραφία ο όρος «τρανς» για την αναφορά σε ανθρώπους που γεννήθηκαν σε ένα σώμα για το οποίο δεν ένιωθαν άνετα και γι’ αυτό άλλαξαν κοινωνικό φύλο (πιθανά και το σώμα τους). Η παλιότερη διάκριση ανάμεσα σε άτομα transgender (διεμφυλικά -αφορά το κοινωνικό φύλο-),  transexual (διαφυλικά -αφορά το βιολογικό φύλο-) και intersex (για τα άτομα που γεννιούνται με αναπαραγωγική ή σεξουαλική ανατομία που δεν φαίνεται να ταιριάζει με την τυπική των θηλυκών ή αρσενικών) δεν φαίνεται να εξυπηρετεί πια.

Όσο για τους ανθρώπους που υποστηρίζουμε τα δικαιώματα της ευρείας αυτής κοινότητας χωρίς να ανήκουμε σ’ αυτή, προσδιοριζόμαστε ως allies. Σύμμαχες και σύμμαχοι! 

 



το γλωσσαδικο
Οκτώβριος 25, 2013, 11:45
Filed under: plus | Ετικέτες: ,

Σήμερα θα σας πω μια ιστορία…Την ιστορία του blog. Μη βιαστείτε να με κατηγορήσετε ότι προσπαθώ να καλύψω την έλλειψη έμπνευσης με ένα άσχετο από τα γλωσσολογικά post! Κάπου θέλω να καταλήξω! (Η έλλειψη έμπνευσης βέβαια είναι δεδομένη! ;))

Όπως βλέπετε από την πρώτη «παγωμένη» ανάρτηση του blog, το i love linguistics γεννήθηκε το Σεπτέμβριο του 2009. Λίγους μήνες πριν, τον Απρίλιο, είχα πάρει πτυχίο φιλολογίας με ειδίκευση στη γλωσσολογία. Να σημειώσω -μιας και είναι επίκαιρο- ότι θα το ‘παιρνα νωρίτερα αλλά και τότε είχαν απεργία οι διοικητικ@!

Στο μεταξύ δούλευα στον ΟΤΕ τηλεφωνήτρια στις βλάβες (το τι βρισίδι έτρωγα δεν λέγεται!). Αυτούς τους πέντε μήνες λοιπόν που μεσολάβησαν μέχρι τη δημιουργία του blog η μόνη μου ενασχόληση ήταν ο ΟΤΕ. Ωραία -δε λέω- αλλά άρχισα να φοβάμαι ότι θα ξεχάσω και αυτά που ήξερα! Οπότε ακολουθώντας το παράδειγμα της φίλης serenitsas -τότε δραστήριας blogger- αποφάσισα να δοκιμάσω να κάνω ένα blog. Η θεματολογία που επέλεξα θα με «ανάγκαζε» να ξαναδιαβάσω γλωσσολογία. Συγχρόνως θα ασχολούμουν με κάτι καινούριο για μένα, «ιντερνετικό».

Τον τίτλο δεν τον πολυσκέφτηκα γιατί πίστεψα ότι το blog δεν θα έχει αναγνώστ@ες, άρα δεν χρειάζεται να κουράσω το μυαλουδάκι μου με μια τέτοια λεπτομέρεια. Μέχρι και σήμερα ο τίτλος δεν μου αρέσει, όμως τον κρατάω αφενός γιατί έχω πια πολλ@ς αναγνώστ@ς  κι αφετέρου γιατί αγαπώ πώς δείχνει ο τίτλος στο header που έφτιαξα με τη γραμματοσειρά Aka-Acid Mazew και μια τυχαία καρδούλα που βρήκα googlάροντας! Να πω στο σημείο αυτό ότι ενώ για τον τίτλο δεν ενδιαφέρθηκα ιδιαίτερα, την αισθητική του blog την επιμελήθηκα από την αρχή. Για μένα δηλαδή το blog ήταν ένα όμορφο τετράδιο στο οποίο γράφω μικρά γλωσσολογικά κειμενάκια.

Άρχισα λοιπόν να γράφω σχεδόν σε καθημερινή βάση. Πολλές φορές, αν δεν είχαμε πολλές βλάβες, τα δούλευα και στον ΟΤΕ (το ομολογώ!). Έπειτα όταν απολύθηκα και επέστρεψα στη Λάρισα -και στο Βόλο για το μεταπτυχιακό- οι αναρτήσεις λιγόστεψαν, αλλά η διάθεση καθόλου! Παρόλο που δεν διαφήμιζα το blog -ακόμα και σε κοντινούς μου ανθρώπους το ξεφούρνισα βδομάδες μετά την πρώτη ανάρτηση- το blog από την αρχή είχε κάμποσ@ς αναγνώστ@ς. Το μεγάλο μπαμ αναγνώσεων ωστόσο έγινε όσο ήμουν ακόμα οτετζού και με «ανακάλυψε» ο Νίκος Σαραντάκος. Σε ανάρτησή του παρότρυνε τ@ς αναγνώστ@ς του δικού του πολύ πετυχημένου ιστολογίου να τσεκάρουν το νέο τότε i love linguistics. Ήταν μάλλον η στιγμή που κατάλαβα ότι δεν γράφω μόνο για μένα, άλλα και για άλλους ανθρώπους που ενδιαφέρονται για τη γλώσσα! Και σας πληροφορώ πως είμαστε πολλ@!

Να λοιπόν που ήρθα στο δια ταύτα: Η νέα εβδομαδιαία εφημερίδα larissanet («παιδάκι» της ιστοσελίδας larissanet) θέλησε να συμπεριλάβει μία γλωσσικού ενδιαφέροντος στήλη. Μου προτάθηκε λοιπόν να την αναλάβω και μετά χαράς δέχτηκα! Κατόπιν ωρίμου σκέψεως η νέα στήλη ονομάζεται «Γλωσσάδικο». Πριν πέσετε να με φάτε (όπως οι φίλες μου που το βρήκαν «μπας κλας») να πω ότι επέλεξα τον τίτλο αυτό γιατί δεν είναι ξενόγλωσσος (εφημερίδα είσαι, δεν απευθύνεσαι απαραίτητα σε γλωσσομαθείς!), γιατί είναι ουδέτερος ως προς το φύλο (δεν θα έβαζα ποτέ τίτλο «η γλωσσού» ή «η γλωσσοκοπάνα», λέξεις που φέρουν αρνητικό σημασιολογικό φορτίο για τις γυναίκες) και φυσικά γιατί ο τίτλος είναι παραπλανητικός, άρα μπορεί να τραβήξει αναγνώστ@ς!

Εξηγούμαι: το «γλωσσαδικό» είναι αυτός ή αυτή που μιλάει πολύ και συνήθως με αυθάδεια και θρασύτητα, αυτός ή αυτή που βγάζει γλώσσα. Οι αναγνώστ@ς λοιπόν μάλλον περιμένουν να τα χώσω (προσφέρεται και η εποχή)! Έλα όμως που θα πέσουν στα δίχτυα της γλωσσολογίας (μουχαχα)! Άρα στη δική μας περίπτωση το «γλωσσάδικο» (κατά το γυράδικο, βενζινάδικο, κτλ) είναι το μέρος στο οποίο βρίσκει κανείς τα σχετικά με τη γλώσσα!

Σήμερα κυκλοφορεί το πρώτο φύλλο σε όλη τη Θεσσαλία. Οι κοντοχωριαν@ σπεύσατε! (είμαι αυτή με τη φωτογραφία απ’το δίπλωμα! :P)



ave maria!
Σεπτεμβρίου 10, 2013, 17:27
Filed under: plus | Ετικέτες:

Καταγραφή

Με αφορμή τη σημερινή είδηση που διχάζει (ενδεικτικά δείτε τα δύο πρώτα σχόλια κάτω από το post της Lifo), θυμήθηκα μία δική μου ανάρτηση που γράφτηκε το 2010 και την ξαναποστάρω… Απλώς πατήστε το παρακάτω link.

LA HAINE*

Πόσο μπροστά από τις εξελίξεις είμαι η άτιμη! 😛

update

Για ακόμα μια φορά ο διασημότερος γλωσσολόγος στην Ελλάδα -και δεν το λέω θετικά, πολύ απλά γιατί η φήμη δεν πάει αγκαζέ με την αξία-, ο Γ. Μπαμπινιώτης κάνει σαν να μην είναι γλωσσολόγος. Ο όρος «νεκρή γλώσσα» που τόλμησε να ξεστομίσει η Ρεπούση χρησιμοποιείται από τ@ς γλωσσολόγους όταν αναφέρονται σε μια γλώσσα χωρίς φυσικ@ς ομιλητ@ς. Έχει η αρχαία αττική διάλεκτος φυσικ@ς ομιλήτ@ς;

Ο Μπάμπι και την απάντηση ξέρει και με τον όρο «νεκρή γλώσσα» είναι εξοικειωμένος. Το απέδειξαν τόσο τα κείμενα του στα οποία κάνει και ο ίδιος χρήση του όρου όσο και οι φοιτητ@ς του που τον θυμούνται να το λέει στο μάθημα. Όχι ως αξιολογικό χαρακτηρισμό της γλώσσας, αλλά ως επιστημονικό όρο.

Το ερώτημα είναι γιατί αυτός ο άνθρωπος, τον οποίο η πλειονότητα τον θεωρεί εκπρόσωπο της γλωσσολογίας στην Ελλάδα, επιλέγει να κρατήσει αυτή την αντιεπιστημονική στάση. Και δεν είναι η πρώτη φορά.



hug a linguist!
Δεκέμβριος 17, 2012, 20:10
Filed under: γλωσσικοι μυθοι, plus | Ετικέτες:

agalitsas_-_001 Αυτή η ανάρτηση ξεκίνησε ως απάντηση σε σχόλιο του προηγούμενου post, αλλά μου φάνηκε καλή ευκαιρία να πω τον πόνο μου σε ένα νέο…:)

Η γλωσσολογία είναι ίσως η μόνη επιστήμη που αντιμετωπίζεται με τόση δυσπιστία -δυστυχώς!-. Όχι γιατί δεν τεκμηριώνει επαρκώς τα πορίσματά της, αλλά γιατί λίγ@ ενδιαφέρονται γι’αυτά. Οι περισσότεροι άνθρωποι είτε αγνοούν την ύπαρξή της, είτε δεν τη θεωρούν καν επιστήμη.

Το επιχείρημα και στις δυο περιπτώσεις είναι ένα: «Αφού όλοι χρησιμοποιούμε τουλάχιστον μία γλώσσα και όλοι παρατηρούμε διάφορα πράγματα γι’αυτήν, τι τη θες την επιστήμη;! Αρκεί η εμπειρική παρατήρηση, η οποία επιτρέπει σε όλ@ς μας να διατυπώνουμε κρίσεις για τη γλώσσα με αξιοσημείωτη βεβαιότητα.»

Αυτή η αντίληψη είναι νομίζω αναμενόμενη. Κινείται σε παρόμοια λογική με εκείνη των «ειδικών» σε θέματα ιατρικής που δεν είναι γιατρ@, αλλά «ξέρουν» ποιο φάρμακο ή βότανο χρειάζεσαι επειδή έχουν αρρωστήσει μερικές φορές!

Αναμενόμενο και αθρώπινο.

Δεν πέφτω λοιπόν από τα σύννεφα όταν ακούω κάποι@ σε μια παρέα να λέει με σιγουριά ότι διαβάζοντας τα sms του έφηβου αδερφού του κατάλαβε πως οι νέ@ καταστρέφουν τη γλώσσα ή ότι βλέποντας Σουλεϊμάν ανακάλυψε πόσες δάνειες λέξεις έχουμε από τα τουρκικά (μην ξεχνάμε ότι η παρατήρηση μπορεί να οδηγήσει τόσο σε «σωστά», όσο και σε «λάθος» συμπεράσματα -όπως ακριβώς το φάρμακο τ@ «ειδικού» μπορεί να μας σκοτώσει, αλλά μπορεί και να μας γιατρέψει!-). Επίσης δεν παραξενεύομαι όταν δεν θέλουν να ακούσουν την άλλη «άποψη», τη γλωσσολογική. Δεν τους ενδιαφέρει, βαριούνται ή πολύ απλά δεν είμαι και τόσο πειστική!

Όταν όμως στήνεις μια καμπάνια ή -να το πω γενικότερα για να μη «δείχνω» μόνο τον Κανάκη- όταν εκφέρεις δημόσιο λόγο δεν γίνεται να αρκείσαι μόνο στην παρατήρηση, αλλά πρέπει να ψάξεις καλά και να είσαι πολύ προσεκτικ@ προτού εκφράσεις την οποιαδήποτε βεβαιότητα. Αλλιώς θα διαιωνίζεις μια αρλούμπα.

Ειδικά όταν θες να λέγεσαι ανοιχτόμυαλ@ κι εναλλακτικ@ (τώρα «δείχνω» τον Κανάκη)! 😛



Η ΜΙΛΟΥ ΒΡΕΘΗΚΕ!!!
Οκτώβριος 24, 2012, 10:10
Filed under: plus

Παρόλο που η ιντερνετική κινητοποίηση ήταν μεγάλη, τελικά τη Μιλού τη βρήκαμε με τον «παραδοσιακό τρόπο». Η κοπέλα που τη φιλοξένησε στην αυλή της χτες διάβασε τα αφισάκια που είχα κολλήσει στη συνοικία και με πήρε τηλέφωνο!

Σας ευχαριστώ όλ@ς για τον ενδιαφέρον! 🙂

p.s. Μόλις υιοθετήσετε ένα σκύλο, βάλτε του αμέσως ταμπελάκι με το τηλέφωνό σας. Η’ αν πληροί τις προϋποθέσεις, βάλτε του τσιπάκι.