i love linguistics!


Αποχαιρετώντας τη Λογοτεχνία
Μαΐου 20, 2015, 14:12
Filed under: plus | Ετικέτες: ,

au-revoir__nkytz8Επιτρέψτε μου σήμερα να δανειστώ το χώρο του blog για να σας μιλήσω για κάτι μη γλωσσολογικό. Κι αυτό γιατί σήμερα είναι η τελευταία φορά που τα παιδιά της θεωρητικής κατεύθυνσης εξετάζονται στο μάθημα της λογοτεχνίας. Από του χρόνου το μάθημα παραμένει στα κατεύθυνσης, όμως παύει να εξετάζεται πανελλαδικά.

Το σχέδιο της προηγούμενης κυβέρνησης προωθούσε κάτι αντίστοιχο. Ωστόσο οι τότε εκπρόσωποι των δύο κομμάτων της αριστεράς είχαν καταφέρει να αναδείξουν τη σημασία της Λογοτεχνίας, με αποτέλεσμα να αποφασιστεί η ένταξη του μαθήματος στο μάθημα της Έκφρασης-Έκθεσης κατά τα πρότυπα του κυπριακού εκπαιδευτικού συστήματος, προκειμένου όλα τα παιδιά, όλων των κατευθύνσεων να έρθουν σε επαφή με τη Λογοτεχνία. Θα περιμέναμε λοιπόν η τωρίνη κυβέρνηση να διατηρήσει αυτό το “κεκτημένο”. Η απόφαση όμως που πάρθηκε -με ανύπαρκτη αντίδραση αυτή τη φορά από τ@ς εκπροσώπους των άλλων κομμάτων- υπαγορεύει τη χωριστή διδασκαλία της λογοτεχνίας κατεύθυνσης.

Ο εξοβελισμός του μαθήματος από τα πανελλαδικά εξεταζόμενα μπορεί να ιδωθεί θετικά. Όντως η Λογοτεχνία δεν είναι μάθημα, ούτε διδάσκεται με τη στενή έννοια του όρου, οπότε μ’ αυτό το σκεπτικό δεν είναι δυνατό να εξετάζεται κιόλας. Πολλ@ επιστήμον@ς παιδαγωγοί επιβεβαιώνουν την αντίληψη αυτή με τις θεωρίες τους. Αναζητούν λοιπόν τρόπους διδακτικής προσέγγισης της Λογοτεχνίας με κυρίαρχο στόχο τη δημιουργία μαθητ@ν-αναγνωστ@ν.

Το μάθημα της λογοτεχνίας κατεύθυνσης, σύμφωνα με τις οδηγίες διδασκαλίας από το 2000 έως και φέτος, λαμβάνει υπόψη τις παιδαγωγικές αυτές θεωρίες (παρόλο που εν τέλει εξετάζεται). Στην πράξη είναι ίσως ένα από τα λίγα μαθήματα της θεωρητικής κατεύθυνσης, που δεν απαιτεί παπαγαλία, αλλά πρωτίστως ένα καλά ακονισμένο μυαλό και ένα ζευγάρι (ή όχι απαραίτητα ζευγάρι!) παρατηρητικά μάτια προκειμένου να ξεκλειδωθεί το νόημα. Είναι ένα από τα λίγα μαθήματα που πραγματικά καλλιεργεί την πολυπόθητη -σύμφωνα με τα σχέδια μαθημάτων- κριτική ικανότητα των παιδιών (εφόσον βέβαια οι εκπαιδευτικοί που το αναλαμβάνουν αξιοποιήσουν αυτές τις δυνατότητες του μαθήματος). Συν το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι τα παιδιά μελετούν σημαντικά έργα της νεοελληνικής λογοτεχνίας.

Σαφώς και δεν υποστηρίζω ότι το μάθημα διδάσκονταν ιδανικά. Γι’ αυτό άλλωστε έβλεπα πολύ θετικά και την αλλαγή που είχε προταθεί με την συνεξέταση της Λογοτεχνίας και της Έκφρασης-Έκθεσης. Το μάθημα είχε ανάγκη από αυτό το φρεσκάρισμα. Ωστόσο η πλήρης κατάργησή του από τα πανελλαδικά εξεταζόμενα το “υποβαθμίζει” στα αδιάφορα για τα παιδιά μαθήματα. Όσοι έχουν επαφή με την τάξη καταλαβαίνουν ακριβώς τι εννοώ.

Δεν ισχυρίζομαι βέβαια ότι το μάθημα πρέπει να μπει στα πανελλαδικά εξεταζόμενα μόνο και μόνο για να του δώσουν σημασία τα παιδιά. Πρέπει να μπει στα πανελλαδικά εξεταζόμενα γιατί τόσα χρόνια τα παιδιά έπρεπε να φτάσουν στην Γ’ Λυκείου για να καταλάβουν επιτέλους πόσο ενδιαφέρουσα είναι η Λογοτεχνία, πόσα επίπεδα νοήματος υπάρχουν σε κάθε λέξη, κάθε φράση, κάθε εικόνα. Για να μάθουν να προσεγγίζουν το κείμενο με πολλούς τρόπους. Για να χαίρονται την ανάγνωση.

Και φανταστείτε ότι Λογοτεχνία κάνουν από το Δημοτικό.

Advertisements