i love linguistics!


Μικρο Ο – Μεγαλοι μπελαδες

[Σας χαιρετώ σαν να μην πέρασε μια μέρα (αν και πέρασε ένας χρόνος plus από την τελευταία φορά που έγραψα εδώ)!]

Η νέα μετάλλαξη του covid, η B.1.1.529 ή αλλιώς omicron, απειλεί εσχάτως όλο τον πλανήτη. Εξαπλώνεται ταχύτατα στη Νότια Αφρική και τα πρώτα κρούσματα εντοπίζονται ήδη στην Ευρώπη -στην Ελλάδα λίγες ώρες πριν- και αλλού. Αν μου επιτρέπεται να κάνω χιούμορ με κάτι τόσο σοβαρό, θα έλεγα πως η omicron παρουσιάζει ένα επιπλέον σύμπτωμα σε σχέση με τις άλλες μορφές covid: τον «πονοκέφαλο» για το πώς προφέρεται!

Ο «πονοκέφαλος» αυτός δεν εμφανίζεται βέβαια στ@ς ελληνόφων@ς. Αυτό δεν οφείλεται στο «ξεχωριστό» DNA μας, αλλά στο γεγονός ότι προφανώς ο όρος «omicron» δανείζεται το όνομά του από το γραπτό σύμβολο του ελληνικού αλφαβήτου «όμικρον», με την προφορά του οποίου είμαστε εξοικειωμέν@. Οι μη ελληνόφων@ ομιλητ@ς από την άλλη αντιμετωπίζουν ιδιαίτερες δυσκολίες στην προφορά του όρου αυτού. Τα social μάλιστα έχουν γεμίσει με κωμικά βίντεο ανθρώπων που επιχειρούν να προφέρουν ανεπιτυχώς το όνομα της νέας μετάλλαξης (συνήθως σε ντουέτο με κάποι@ ελληνόφων@ που υποδεικνύει την ορθή προφορά). Το αποτέλεσμα είναι ένα πλήθος αστείων μη ορθών παραγωγών: [oʊmɛkʰroʊn], [omɛkron], [omikrɔ̃n] κ.ά. αντί της ορθής [οmikron].

Μα πόσο δύσκολο είναι να προφέρει κανείς το όμικρον, ίσως αναρωτιέστε. Μια ματιά στον oδηγό προφοράς IPA επιβεβαιώνει πως αυτή η τόσο απλή στα αυτιά μας λέξη περιέχει πολλούς φθόγγους άγνωστους στ@ς ομιλητ@ς των περισσότερων γλωσσών. Οι αγγλόφων@, για παράδειγμα, των οποίων τα βίντεο κατακλύζουν το διαδίκτυο, δεν μπορούν να αποδώσουν ορθά τον ήχο [o] και [r]. Τρία στα εφτά δηλαδή! 😛

Τα προβλήματα στην προφορά είναι ένα θέμα που μας έχει απασχολήσει στο παρελθόν σε αυτό το blog (κλικ, κλικ). Είναι επίσης ένα από τα ζητήματα που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι δάσκαλ@ της ελληνικής ως ξένης γλώσσας. Σε γενικές γραμμές έχουν δύο επιλογές, εφόσον είναι φυσικ@ ομιλητ@ς της ελληνικής ή έχουν γνώσεις φωνητικής, φωνολογίας και μεθοδολογίας της διδασκαλίας της προφοράς:

Μπορούν να ακολουθήσουν την τάση της διαισθητικής – μιμητικής προσέγγισης (intuitive-imitative approach) που προκύπτει από τη μίμηση ήχων, του επιτονισμού και του ρυθμού της γλώσσας. Συνήθως δεν δίνουν περαιτέρω πληροφορίες για στοιχεία της προφοράς (κάτι σαν τ@ς ελληνόφων@ς που κάνουν ντουέτα με αλόγλωσσ@ς στο ΤikΤok!).

Μπορούν επίσης να ακολουθήσουν την αναλυτική–γλωσσολογική προσέγγιση (analytic-linguistic approach) δίνοντας αναλυτικές πληροφορίες για τον τρόπο με τον οποίο παράγεται ένας ήχος. Εργαλείο στην περίπτωση αυτή είναι φυσικά οι αρθρωτικές περιγραφές, το Διεθνές Φωνητικό Αλφάβήτο, ο οδηγός προφοράς, η αντιπαραθετική ανάλυση (δηλαδή η ανάλυση των διαφορών μεταξύ της μητρικής γλώσσας των μαθητ@ν και της ελληνικής) κ.ά. Όλα αυτά βέβαια, όχι έτσι «ξερά», αλλά παράλληλα με μία ποικιλία πρωτότυπων ασκήσεων για να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα.


Σχολιάστε so far
Σχολιάστε



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: